günlük oku

stranger'ın günlüğü

2009-11-17 14:01:09

Her şeyin karmakarışık olduğu bir dönemden geçiyorum. Hiç bir konuda hayatımda bir netlik yok. Ne yapacağım iş, ne yaşayacağım şehir/ülke, ne de heyecanla yanında olabileceğime emin olduğum biri hakkında. Bazen bir şeyler yapmak içim elim kolum çok bağlı hissediyorum. Zaten insanlara güvenim de yok. Her zaman mantığı elden bırakmayan biriydim buna söyleyecek lafım yok, ve o mantık zincirini kırdığımda hep pişmanlıklar dizisi yaşadığıma da itirazım... Ama şu an düşündüklerim çok farklı. Eskiden o mantıklı düşüncelerimi yıkacak, heyecana kapılacak, aslında özetle birilerine inanacak kadar safçık olabiliyordum artık ı ıh. Sonraları pişman olmamayı öğrenebilsem de içten içe de keşke başından engel olsaydım diye düşünüyorum. Hani şu masal var ya, yaşadığın hiçbir şeyden pişman olmama hikayesi. Sonu kötü biten, üzen, kıran, yaralayan şeyler yine de bir dönem mutluluktan uçurmuştur. Ben sanırım kötü son sırasında bu güzellikleri tümüyle unutmamayı öğrendim. Ve bir dönem şaşırıp buna "yaşananlardan pişman olmamak" dedim. Düşünüyorum ve güzel olmasına rağmen, hiç yaşanmasaydı daha iyi olabilrdi belki... Bu başarısızlık olmamalı, pişman hissetmesem de belki de kendi kendimi öyle inandırmışım ki... Özetle hayat zor, hayat çok kolay. İnsanları umursadığın, değer verdiğin kadar zor hayat. Kendini düşündüğün kadar da kolay. O halde günlüğüm yaşı birazcık büyümüş olsa da yeniyetme bir egoistin günlüğü olsun. Egoist olmaya çabalayan bir şebeleğin :)